Na stok

Jeżeli wyruszasz na stok poszaleć na snowboardzie nie powinniśmy zapomnieć o odpowiednim przygotowaniu.

W pierwszej kolejności najważniejsza sprawą są gogle gdyż niewygodne i parujące mogą popsuć całą przyjemność z jazdy. Podczas wyboru gogle powinniśmy zwrócić uwagę czy są wyposażone w system antyfog czyli system zapobiegający parowaniu podczas jazdy. Bez tego udogodnienia nie ma nawet sensu wydawać pieniędzy. Większość gogli wiodących marek takich jak np. rossignol z pewnością oferuje to rozwiązanie. Wyruszając na stok nie zapomnijmy o wkrętaku i kluczyku. Rola wkrętaka jest prosta, jeżeli podczas jazdy poluzują nam się śruby od wiązań należy to naprawić. Nieodpowiednio przykręcone śruby oprócz obniżenia komfortu jazdy mogą spowodować uszkodzenia tzw. insertów a tego nikt by nie chciał. Mówiąc o kluczyku chodzi o 8, która będzie pomocna przy dokręcaniu paska do podtrzymywania buta snowboardowego. Nie wolno zapomnieć o odpowiednim stroju, zapomnijmy jednak o kurtkach puchowych, które nie dość, że są niewygodne to jeszcze szybko nasiąkają wodą obniżając komfort jazdy. Bardzo ważne są również rękawice najlepiej wyposażone w system termoaktywny.

Chwila relaksu

Po morderczym treningu czasami warto dać odpocząć naszemu ciału a przede wszystkim umysłowi. Po przerzuceniu ton żelastwa możemy oddać się słodkiemu lenistwu korzystając z dobrodziejstw jakie oferuje nam Internet.

Wiele portali oferuje gry przy których możemy świetnie spędzić czas. Lubisz łamigłówki słowne typu scrabble? Żaden problem, w Internecie aż kipi od tego rodzaju rozrywek. Jeśli dawno nie grałeś niegdyś ulubione przez nas Kalambury możesz robić to w czasie rzeczywistym, rysując hasła na ekranie twojego monitora. Jeżeli wolisz coś mnie angażującego wybierz którąś z gier zręcznościowych typu bilard online będąc zmęczonym ciągłym graniem w sapera. Fajna opcją są także tzw. pinballe które niegdyś stały w każdym barze i salonie gier. Świetną sprawą, która oferuje nam Internet jest możliwość grania z wieloma osobami na raz nawet z drugiego końca świata dlaczego tego nie wykorzystać. Wiele z portali, które można odwiedzić oferuje także ciekawe nagrody za uczestnictwo w ich grach zręcznościowych.

Jeśli jesteś dobry i uważasz że możesz osiągnąć wysoki wynik nie czekaj, spróbuj swoich sił.

Zostać ninja

Młodzi chłopcy decydując się na podjęcie nauki w szkołach walki mają różnorodne pobudki. Niektórzy chcą po prostu nauczyć się bić aby być wyżej w hierarchii klasy, inni chcą zaznać trochę sportu a jeszcze innych pragną zostać ninja, których helikoptery spuszczają po linach na dachy budynków.

Nieważne jakie są przyczyny, istotne jest aby dziecko w jakiś sposób sportem zachęcić do rozwoju. Nauka sztuk walki to nie tylko proste kopanie w worek treningowy i robienie półobrotów 1,5 metra nad ziemią. To także filozofia, która może wzbogacić dziecko dając mu podstawy samodyscypliny, chęć dążenia do celu oraz umiejętności współpracy z innymi. Sztuki walki mogą dać poczucie celu, nie chodzi tu już o konkretne pasy zaawansowania ale choćby chęć utrzymania swojego ciała i ducha w jak najlepszej kondycji. Może dać pewność siebie a także nauczyć rozwiązywania problemów, które spotykają nas każdego dnia.

Sądzę, że najważniejszy aspektem uczestnictwa w zajęciach np. karate nie jest sama umiejętność walki ale wzbogacenie swojej wartości duchowej. W czasach gdzie o takie coś bardzo trudno myślę że może stanowić to jakieś rozwiązanie. Więcej informacji można znaleźć pod adresem http://www.wergi.pl/

Sześciopak

Każdy z facetów chciałby, aby na plaży niewiasty oglądały się za jego umięśnionym ciałem. Elementem najbardziej przyciągającym damskie spojrzenia jest niewątpliwie klatka piersiowa, ale przede wszystkim brzuch. Jak osiągnąć upragniony sześciopak?

Brzuszki fakt w jakiś sposób zwiększają wytrzymałość naszych mięśni, ale łatwiej nabawić się kontuzji aniżeli osiągnąć upragniony efekt. Każdy z nas ma mięśnie brzucha bez nich nie bylibyśmy w stanie funkcjonować, ale nie każdy ma te mięśnie widoczne. Powodem takiego stanu rzeczy jest fakt, iż są one przykryte fałdą tłuszczu. Jeśli nawet będziemy robić 200 brzuszków dziennie a nie spalimy tłuszczu to nie ma szans, aby nasze mięśnie były widoczne. Należy zacząć np. od tzw. ćwiczeń aerobowych, czyli utrzymywanie odpowiedniego tętna przez określony czas. Jaki tętno będzie odpowiednie dla nas zależy od naszego wieku. Obliczamy je prostym schematem od wartości 220 odejmujemy nasz wiek a następnie z otrzymanej liczby obliczamy 60-70% co daje nam odpowiednie tętno, które powinniśmy utrzymywać przynajmniej 30 minut np. podczas truchtu. Aby wspomóc spalanie tłuszczu rozmaite <a href=”http://www.akmot.pl/”>hurtownie</a> oferują tzw. spalacze tłuszczu podnoszące temperaturę ciała tym samym sprawiając że nasz efekt jest lepszy.

Dlatego moi drodzy zamiast siedzieć przy komputerze i czytając to co napisałem, proszę ubrać dres i wyruszyć pobiegać.

Inwestując w młodych

Dlaczego po kolejnych meczach polskiej reprezentacji na ulicach miast słyszymy tylko nieparlamentarne słowa pod adresem piłkarzy, trenera, a nawet pana podającego bidony. Czy problem tkwi w tym, iż nie potrafią oni grać, nie potrafią stworzyć zespołu czy może im się w ogóle nie chce.

Problemem nie są samoistnie wyżej wymienione rzeczy, ale głębia tkwi u podstaw, czyli w szkoleniu młodych. Dlaczego kiedyś nasza reprezentacja osiągała sukcesy? Piłka nożna była wtedy mniej skomercjalizowana i bardziej od nowoczesnych maszyn liczył się duch walki i zaangażowanie. Niestety szkolenia młodych w naszym kraju nie wytrzymuje tej próby. Wiadomo, iż chłopcy wyszkolą się lepiej na wspaniałej sztucznej murawie pod okien najlepszych lekarzy w słonecznej Barcelonie niż na dziurawym porośniętym krzakami boisku. Na dolnym Śląsku mamy wiele mocno zaangażowanych w rozwój młodzieży zespołów. Choćby Górnik Złotoryja, który konsekwentnie od wielu lat szkoli młodzież w duchu zaangażowania i rywalizacji.

Jednak, aby szkolenia mogły się posunąć dalej potrzeba sponsorów, odpowiedniego sprzętu i pasji.

Zamiast po raz kolejny mówić, że polska piłka nas zawiodła zastanówmy się, co sami możemy dla niej zrobić.

Trening i jeszcze raz trening

Każdy sportowiec powie, że bez treningów i poświęceń nie osiągnie się sukcesów w wybranej dyscyplinie sportowej. Tak samo jest w sztukach walki. Bez regularnych treningów i wyrzeczeń nigdy nie osiągnie się zadowalających rezultatów. Sztuki walki z zasady stawiają na doskonalenie własnych umiejętności i walkę z wewnętrznymi słabościami. Sztuki walki nie trenują jedynie ciała ale także umysł.

Podstawa treningu to przede wszystkim ćwiczenia pod okiem doświadczonego instruktora. Tylko on potrafi zadbać w maksymalnym stopniu o bezpieczeństwo podopiecznych i prawidłowość wykonywanych ćwiczeń. Wspólne treningi wraz z drużyną powodują, że zawodnicy uczą się od siebie nawzajem i motywują do dalszego rozwoju.

Każdy trening rozpoczyna się od rozgrzewki. Bez odpowiedniego rozciągnięcia mięśni i rozgrzania stawów łatwo o kontuzje. Później następuje ćwiczenie nowych ciosów i układów oraz poznawanie nowych oraz walka z przeciwnikiem pod okiem trenera. Oprócz wspólnych treningów warto przypominać sobie podstawowe ruchy na sucho w domu oraz zadbać o kondycje fizyczną i wytrzymałość. Idealnym dodatkiem do standardowych ćwiczeń może być bieganie, pływanie oraz siłownia.

Oprócz cotygodniowych treningów organizowane są również obozy treningowe latem oraz zimą. Jest to czas przeznaczony na intensywny trening i doskonalenie umiejętności. Idealnym miejscem do organizowania obozów są miejsca takie jak hotel Świebodzin, który oprócz miejsc noclegowych posiada atrakcyjny teren i obszerne sale, które można wykorzystać do treningów. Zazwyczaj wybiera się miejsca, które posiadają odpowiednie warunki do treningów, zwłaszcza zimą. Latem można spokojnie trenować na łonie natury – na plaży lub na trawie.

Strój do walki

Zaczynając swoją przygodę ze sztukami walki, warto zwrócić uwagę na sprzęt, który trzeba nabyć do uprawiania danego sportu. Niektóre sztuki walki nie wymagają wiele poza kimono, inne zaś, takie jak kendo, posiadają cały zestaw ochraniaczy na całe ciało. W kung-fu również obowiązuje strój do walki oraz liczne bronie, w których posługiwaniu ćwiczy się adept kung-fu. Są to między innymi miecze, szable, włócznie, noże, kije i wiele innych narzędzi do walki.

Strój do walki, niezależnie od trenowanego systemu walki, musi być przede wszystkim wygodny i nie krępujący ruchów. Jest tak w każdym sporcie – dla narciarza spodnie i kurtka narciarska jest tak samo ważna jak narty, a dla skoczka narciarskiego kombinezon. Nawet w pływaniu opracowuje się technologie strojów kąpielowych, które ułatwiają pływakom łamanie oporu wody.

Niemal każda forma walki posiada swoje tradycyjne stroje do treningów. Związane jest to z tradycją danej sztuki walki oraz miejsca jej pochodzenia. Jedynie systemy walki opracowywane do samoobrony i walki ulicznej (sambo, krav maga, bas-3) nie posiadają tradycyjnego stroju do walki, ponieważ opracowane były zazwyczaj na potrzeby armii i łączą w sobie elementy tradycyjnych sztuk walki. Zawsze jednak stosuje się w nich ochraniacze na głowę, pachwinę, czy szczękę oraz usztywnienie nadgarstków i rękawice do walki, a trenuje się w dresach. Strój nie może krepować ruchów – taka jest główna zasada.

Każda sztuka walki jest sportem kontaktowym i kontuzyjnym. Podczas treningów należy przede wszystkim zadbać o bezpieczeństwo i zdrowie walczących, dlatego też bardzo istotne jest dobranie odpowiedniego sprzętu.

Strój do kendo

Kendo jest jedną z najpopularniejszych na świcie sztuk walki nastawionych na walkę mieczem. Kendo wywodzi się z tradycji japońskich samurajów i łączy w sobie nie tylko techniki walki ale także cały system zasad i kodeks postępowania. Kendo posiada bardzo silne związki z japońskim kodeksem bushido. Dziś sztukę walki kendo stosuje ponad 5 milionów ludzi na całym świcie, a zawody mistrzostw świata organizowane są co trzy lata.

Większość sportów walki nie wymaga specjalistycznego sprzętu – wystarczy kimono bądź luźny strój do treningów. Kendo mocno od tego odbiega. Skompletowanie całego sprzętu to koszt nawet kilku tysięcy złotych. Wszystko zależy od jakości i marki producenta. Walka bez sprzętu ochronnego może wiązać się z kontuzjami i obrażeniami. Uderzenie bambusowym mieczem może być bardzo bolesne, dlatego też strój ochronny musi być przede wszystkim wytrzymały. Kurtki zimowe damskie do kendo się nie nadają. Poniżej słownik prawdziwego wojownika kendo.

Części stroju do walki kendo:

• Hakama – szerokie spodnie o tradycyjnym kroju

• Gi – bluza do walki, która podobna jest do kimono

• Obi – pas, który posiada dwie wersje:

- kaku-obi sztywny pas do kimono (zwykle noszony przez mężczyzn).

- heko-obi jedwabny pas do oficjalnego stroju

• Bogu – zbroja do kendo

• Tabi – wzmacniane twardą podeszwą skarpety

• Men – ochraniacz na głowę

• Do – osłona tułowia w kendo

• Kote – osłona na dłonie i przedramiona

• Tare – osłona podbrzusza w kendo

• Tenugui – chusta zakładana pod men

Nunjutsu

Ninjutsu – ta zagadkowa nazwa oznacza nic innego tylko, tak doskonale znaną w Polsce i na świecie za sprawą licznych filmów o tematyce karate, sztukę walki ninja. Wojownicy ninja kojarzą się potocznie z niezwykle sprawnymi wojownikami, którzy zwykli wykonywać zlecenia pod osłoną nocy i w ukryciu.

YouTube Preview Image

W kulturze popularnej przedstawia się ich w czarnym, luźnym ubiorze, a na głowie mają coś na kształt skarpety lub kominiarki i kaptur. Wszystko po to, by ukryć swą tożsamość i skutecznie zlać się z otoczeniem. Ich zdolności owiane były legendą i bywało, że przypisywano im nadnaturalne zdolności. W filmach często pokazywano ninja skaczących, niemal fruwających, po drzewach i znikających w obłokach dymu.

W języku japońskim główny znak nin składa się z dwóch znaków – górny znak ha oznaczy „kraniec miecza”, zaś dolny znak kokoro to „serce” lub „dusza”. Z połączenia obu tych znaków otrzymujemy nowe znaczenie, czyli w tłumaczeniu na polski „skrytość”, „sekretność”, „wytrzymałość” i „cierpliwość”. Jutsu to „technika” lub „sztuka”, a znak Pō symbolizuje „wiedzę”, „zasadę”, „prawo”.

W Japonii na wojowników ninja zwykło się mówić shinobi ( a dokładniej shinobi-no-mono). Nazwa ninja przyjęła się poza Japonia, ponieważ jest łatwiejsza w wymowie. Ninjutsu to ogół technik, którymi posługują się wojownicy ninja. Owe techniki dzielą się na innin – działania w ukryciu (wszelkie działania dywersyjne na terenie wroga) oraz yōnin – działania jawne (wcześniejsze przygotowanie i planowanie działań).

Aktualnie w Japonii i na świcie działa wiele nowoczesnych szkół ninjutsu, jednak niewiele z nich może pochwalić się związkiem z tradycyjnym działaniem shinobi. Początki ninjutsu to wciąż źródło dociekań i hipotez.

Shōtōkan

Gichin Funakoshi, surowy i wymagający nauczyciel rozpowszechnił na całym świecie Shōtōkan. Jest to jeden ze stylów karate. W karate Shōtōkan występują uderzenia, kopnięcia, bloki, rzuty, pozycje i ciosy.

Najbardziej znanymi pojęciami japońskimi, których używa się w tej sztuce walki jest kumite, czyli sparing, kata, czyli układ ruchów – walka z wyimaginowanym przeciwnikiem, oraz kihon, czyli pokaz technik karate, inaczej mówiąc – ćwiczenie podstaw. Postawy w tym stylu walki są niskie i szerokie, a przejścia między nimi – silne i dynamiczne. Bloki zięki zróżnicowaniu, jakie oferuje Shōtōkan, każdy zawodnik znajdzie cos dla siebie, bez względu na to, jak jest zbudowany. W tak ciekawej sztuce walki znajdziemy wiele elementów walki z kilkoma przeciwnikami i z przeciwnikami uzbrojonymi w miecz albo pałkę. Okazuje się, że w naszym kraju to właśnie Shōtōkan jest najbardziej popularnym, obok tradycyjnego kyokushin karate, stylem walki japońskiej. Główna zasada karate Shōtōkan mówi, żeby zaczynać blokiem i kończyć blokiem.

System pasów w tej odnodze karate jest dosyć typowe – zaczyna się od pasa białego, a kończy na czarnym, przy czym dla osób które ukończyły 14 rok życia, dojście do czarnego pasa jest o wiele dłuższe. Dlaczego? Otóż, prócz tradycyjnego oznaczania stopnia kolorem, każdy kolor dostaje beleczki (do trzech max), które pokazują wyższe stopnie.

Oprócz stopni uczniowskich, jak w każdym stylu karate występują także stopnie mistrzowskie. Jest ich dziesięć. Dany 1-5 przyznaje się na normalnych egzaminach, a stopnie 6-10 – można otrzymać za wybitne zasługi dla światowego karate. Poziom 10 oznacza osiągnięcie ideału i najczęściej przyznawany jest po śmierci.