Muay tai

 
Muay tai, nazywany boksem tajskim, to sport walki, który kładzie nacisk na walkę w klinczu z wykorzystaniem uderzeń kolanami i łokciami. Jest to styl walki rozgrywany w stójce, dzisiaj – na ringu. Obowiązuje tylko i wyłącznie full-contact, gdzie ciosy zadawane są z pełną siłą. Boks tajski różni się od innych stylów walki tym, że występuje tutaj szerokie użycie uderzeń łokciami i kolanami, które niejednokrotnie skutkują szybkimi nokautami. Podstawą stylu muay tai są niskie kopnięcia w udo, które posiadają wiele wariantów. Jednym z nich jest kopnięcie opadające z góry w dół, które wykonywane jest z mocnym dokręceniem ciała, a nawet obrocie zawodnika po nietrafieniu celu. Najczęściej w muay tai powierzchnią kopiącą jest goleń – rzadziej stopa. Klincz, który jest wykorzystywany w boksie tajskim to walka w zwarciu. Jest ona najbardziej rozpoznawanym elementem muay tai. Pozycja walki jest głównie twarzą w twarz, ręce trzyma się szerzej niż w bokserskiej gardzie, dzięki czemu trudniej złapać w klincz. W boksie tajskim dozwolone są przechwyty kopnięć, obalenia i podcięcia.



Zabronione są natomiast rzuty stosowane w walkach judo. Nie wykonuje się tu także duszeń i dźwigni oraz walki w parterze, co uznaje się za słabość muay tai. Ciosy bokserskie na początku powstawania tajskiego boksu były jego słabością, gdyż większy nacisk kładziono na techniki nożne. Dziś natomiast mistrzowie muay tai często zostają mistrzami świata w boksie zawodowym. Strój do treningu tej sztuki walki składa się z krótkich spodenek z napisami po tajsku oraz koszulki bez rękawków. Nie nadaje się tutaj stopni szkoleniowych, które są tak bardzo znane w karate i judo. Uznanie zdobywa się liczbą wygranych walk. Niektóre organizacje nadają jednak stopnie, np. United States Muay Thai Association.