Archiwa tagu: festiwal

Wyższe Sztuki Walki

Dewizą szkoły jest, aby poprzez Sztuki Walki pokazać młodym ludziom, jak i wszystkim chętnym, że można zrobić coś dla samego siebie, że poza aspektem zwiększenia bezpieczeństwa i komfortu psychofizycznego jest jeszcze aspekt, który pozwoli po prostu lepiej przygotować się jak i sprostać zmaganiom życia codziennego. Wymieniają a single przeważnie trzy rodzaje starć, w zależności od początkowej odległości, na której znajdują się przeciwnicy: yukiai (starcie w biegu), w których rozpoczyna się walkę daleko poza zasięgiem, taichiai (starcie stojące), tuż poza zasięgiem, z ledwo skrzyżowanymi sztychami oraz iai (starcie w siadzie), gdzie jeden z walczących siedzi albo klęczy. Iorąc pod uwagę wszystko to, co zostało powiedziane, nie powinno być zaskoczeniem, iż dwa społeczeństwa, każde posiadające profesjonalną kastę wojowników, wykształciły dwa podobne podejścia do sztuk walki. Oza tym, pomimo sporej ilości nieporozumień obecnych w tej dziedzinie, nawet pobieżne przestudiowanie podręczników niemieckich ujawnia złożony, usystematyzowany i wysoce skuteczny technique sztuk walki. Po nich następuje dwanaście technik, które mistrz uważał za najużyteczniejsze w trakcie walki. Możliwe, że Holendrzy przywieźli ze sobą do Japonii techniki walki mieczem.

Mądrość ta jest podstawą wschodnich sztuk walki oraz prawdziwej sztuki medytacji i raczej od niej należy zacząć kształcenie ludzi na Zachodzie, aby nie produkowali chorych potworków w rodzaju zen z Maryją, które nie mają prawa istnieć, a tym bardziej nigdy nie doprowadzą do duchowego przebudzenia, a jedynie do wynaturzenia umysłu pomylonych praktykantów. Zen, chiński Chan, Channa, to nurt duchowego, mistycznego buddyzmu, który w pełni rozwiniętą formę uzyskał w Chinach, skąd przedostał się do Korei, Wietnamu i Japonii, gdzie stał się duchowym zapleczem wschodnich sztuk walki.

Dyscyplina sportowa (sport walki), w której walczy się stosując zarówno bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia. W powszechnym mniemaniu, kick-boxing kojarzy się z dalekowschodnimi sztukami walki. Kick-boxing nie został pokazywany w telewizji od chwili, gdy walki K-1 pojawiły się na scenie w 1993. I chociaż nie jest tak popularnym sportem jak inne sztuki walki – taekwondo, boks czy kyokushin, kick-boxing umożliwia zdobycie podstawowych technik walki w relatywnie krótkim czasie. Około roku 1919 Maeda uczył 17-letniego Brazylijczyka Carlosa Gracie mieszanki judo Kodokan i amerykańskiej walki catch-as-catch-can. Mitsuyo został wykluczony z Kodokanu przez Jigoro Kano za niezgodne z zasadami Judo, walki za pieniądze. Sztuki walki wymagają jednak zaopatrzenia się w niezbędny odpowiedni sprzęt.

Umiejętność walki i obrony, nigdy się nie przeterminuje (chyba że przestaniemy wychodzić z domu przez rozwój technologii – co, myślę, że jeszcze bardzo długo nie nastąpi). Stanisław Tokarski, sześciokrotny mistrz Polski w judo, absolwent indologii i filozofii na Uniwersytecie Warszawskim, doktor filozofii i pracownik naukowy Polskiej Akademii Nauk (Zakład Krajów Pozaeuropejskich), nazywa sztuki walki „ruchowymi formami ekspresji filozofii Wschodu”2. Podejmując zajęcia z psychologii, filozofii, medycyny, fizyki adept sztuk walki buduje swoje wnętrze – „uczy się siebie” i uczy się, jak „być w sobie”. W szkole walki uczniowie kumulują świadomie drzemiące w sobie siły, świadomie je kształtują, panują nad nimi i sterują nimi, puszczają w ruch w momencie, który sami uznają za najbardziej odpowiedni5.

W sztukach walki najlepsze jest to, że oprócz własnego stylu który jest bazowym dla danej szkoły, można się uczyć innych powiązanych lub całkiem innych. Trening na sali ma na celu ćwiczenie wszelkich aspektów walki. Walki toczą się w ośmiokątnym ringu z siatką wokół zwanym oktagonem.