Archiwa tagu: vegoria

Moda Na Doskonalenie Sztuki Walki

Judo pochodzi z Japonii. W miarę szerszej jego adaptacji na potrzeby tajlandzkiej armii, włączono do niego elementy walki bronią (krabi-krabong) oraz za pomocą owijaczy na ręce zwanych „kaad chuek”, które w celu zadawania większych obrażeń były specjalnie utwardzane i nabijane kamiennym żwirem (wg niektórych źródeł także szkłem i innymi podobnymi materiałami). Wszystko to uczyniło z muay thai popularny na całym świecie sport walki.Niemniej jednak, wiele z tradycji przetrwało. Ostatnimi czasy jak grzyby po deszczu wyrosły akademie walki.

Sanda zaś to pełnokontaktowy sparing przypominający kick-boxing, boks tajski, czy nawet mieszane sztuki walki, aczkolwiek przeciwnie do tych ostatnich, nie zezwala na walkę w parterze. Wspomina, że walki z włócznią uprawiano w jesieni, zaś zapasy w zimie. Współcześnie znany element duchowy” w chińskich sztukach walki – ćwiczenia medytacyjne, oddechowe i koncentracji uwagi – również mają bardzo starożytny rodowód i są istotną podstawą prawdziwych sztuk walki z Chin. Faktycznie większość stylów zawiera techniki zarówno długo- jak i krótkodystansowe, różnice między stylami w tym zakresie polegają raczej na tym, że na treningach, zwłaszcza treningach dla początkujących, nacisk położony jest na inny zbiór technik i inne strategie walki. Podobnie jest w przypadku stylów zewnętrznych i wewnętrznych – w obu przypadkach istnieją zarówno techniki medytacyjne jak i techniki bojowe, główna różnica polega jednak na metodyce treningu i przekazywanych zasad walki.

Częstą sytuacją była aranżacja ślubu miedzy członkami dwóch klanów w celu zakończenie wojny z klanami, zdobycia sojusznika do wojny z innym klanem lub dostępu do nieznanej sztuki czy stylu walki. W ten sposób sztuki walki były opracowane, tak by eliminować przeciwnika z walki poprzez jego okaleczenie lub zabicie. Natomiast różne sztuki walki przewidują różne rozwiązania w sytuacjach koniecznej samoobrony.

Sztuki walki rozwijały się w sposób naturalny wraz z rozwojem wojskowości i wymagań stawianych żołnierzom, zaś very same sztuki walki rozumiano bardzo praktycznie – jako umiejętność zwyciężania w walce, zdolność do pokonania przeciwnika bronią bądź bez broni, zdolność do przeżycia na polu bitwy. Sztuki walki były w Chinach znane powszechnie i dziś nie ma już wątpliwości, że to głównie z nich wywodzą się np. japońskie sztuki walki. Zawodnicy szkolący się w zawodowym sanda praktycznie również nie przechodzą treningu tradycyjnych chińskich sztuk walki.